एका माणसाने जॉर्ज या प्रसिद्ध शिंप्याजवळ सूट शिवायला दिला. माप घेऊन आणि कपड्याची निवड करून तो ट्रायलसाठी परत आला. सुटाची एक बाही दुसरीपेक्षा लहान असते, त्यामुळे शिंपी सुचवतो की त्याने आपला खांदा उचलून हात समतोल ठेवावा. यामुळे कॉलर वर उठते, मग शिंपी म्हणतो की त्यानं आपलं डोकं एका बाजूला वाकवावं. पण यामुळे दुसऱ्या खांद्याला समस्या निर्माण होते, म्हणून शरीरही समायोजित करावं लागतं, आणि हे असंच चालू राहतं. जेव्हा तो माणूस दुकानाबाहेर पडतो, तेव्हा एक पथिक त्याला थांबवतो आणि म्हणतो, “मला माहीत आहे की जॉर्जसारखा शिंपीच असा सूट शिवू शकतो, जो अशा अपंगाला अगदी परफेक्ट बसू शकेल.”
आपण आपलं आयुष्य किती वेळा अशा प्रकारे जगतो, स्वतःला अशा सूटमध्ये बसवण्यासाठी तोडत, वाकवत, आणि बदलत राहतो, जो इतरांनी आपल्यासाठी तयार केला आहे आणि जो जगाला अगदी योग्य वाटतो?
